بررسی ماده 101 قانون مالیات مستقیم

قانون مالیات مستقیم در همان بند ابتدایی خود قاطعانه مرز های مالیات ستانی را مشخص نموده است. براساس این قانون همه موظفند بابت درآمدهای خود مالیات بپردازند. این موضوع در مورد درآمد اشخاص حقوق بگیر رویه نسبتا متفاوتتری دارد. این لاشخاص خود موظف به پرداخت مالیات منیستند. این کارفرماست که باید مالیات آنها را از حقوق کسر نموده و به دولت پرداخت کند.

در مورد شرکت ها نیز اکثرا همان نرخ 25 درصد از سود را درنظر می گیرند مگر در شرایطی که از برخی امتیازات یا معافیت ها برای کاهش نرخ مالیات بردرآمد خود استفاده نمایند. در مورد اشخاص خود اشغال یا فعالانی که مشارکت مدنی دارند نیز مالیات با نرخ ماده 131 قانون مالیات مستقیم اعمال می گردد.

ماده 101 قانون مالیات مستقیم اما رویه متفاوتی نسبت به مواردی که از آنها نام برده شد، دارد. درواقع این ماده یک تخفیف مالیاتی یکسان را برای تمام مودیان حقیقی مالیاتی در نظر می گیرد. دولت هرساله مبلغی را بعنوان میزان حقوق معاف از مالیات در قانون بودجه لحاظ می کند. این عدد به این معنیست که درآمد افراد تا آن میزان از پرداخت مالیات معاف است.

قانونگذار در ادامه برای تحقق عدالت مالیاتی در ماده 101 قانون مالیات مستقیم، معافیت ماده 81 را به اشخاص حقیقی مشمول مالیات مشاغل نیز سرایت داده است. بعنوان مثال اگر درآمد شما از کارمندی یا کاسبی در سال 1402 کمتر از 120 میلیون تومان باشد، مالیات بر درآمد شما با نرخ 0 درصد محاسبه می گردد.