هزینه های قابل قبول مالیاتی، هزینه هایی هستند که در ارتباط با تحصیل درآمد شرکت یا موسسه باشند و با مدارک معتبر و در حدود متعارف و نصاب های قانونی اثبات شوند. این هزینه ها بر اساس ماده 147 و 148 قانون مالیات های مستقیم تعیین شده اند و شامل مواردی مانند قیمت خرید کالا یا مواد، هزینه های استخدامی، هزینه های بهداشتی و درمانی، هزینه های تبلیغات، هزینه های تحقیقاتی و غیره هستند. این هزینه ها با کسر شدن از درآمد شرکت یا موسسه، سود خالص و مالیات قابل پرداخت را کاهش می دهند. لذا آگاهی از این هزینه ها و رعایت قوانین و ضوابط مربوط به آن ها برای کارفرمایان و حسابداران بسیار مفید و ضروری است. این هزینه ها در دو ماده قانونی معرفی می شوند. ماده 148 قانون مالیات مستقیم مصادیق آنها را معرفی می کند. مسائلی مانند حقوق و دستمزد، کرایه و ... از این دست هستند. پیش از آن ماده 147 شرایط و فرمت این هزینه ها را مشخص می کند. مصادیق 148 تنها در چهارچوب شروط ماده 147 قابل پذیرش هستند. در این نوشته بطور مفصل هر دو ماده را تفسیر نموده ایم.